Il’l’a toi iluo ta kylläššyštä
Joka kyläpruasniekan piätapahtumana on juhlakonsertti. Laulu- ta tanšširyhmät valmissetah uušie numeroja, vuotetah esityštä ta lahjotetah omalla taijolla hyvyä mieltä keräytynyillä. Tänä vuotena Vuokkiniemeššä esiinty Kataja-folkloriryhmä, kumpani jo yli 25 vuotta šäilyttäy Vienan Karjalan folklorie. Ryhmän ohjelmistošša on lauluja Vuokkiniemen kyläštä, ne aina ollah konsertin ohjelmašša.
Šuureh konserttih tuli vierašta Koštamukšešta, Luušalmešta, Kalevalašta ta Petroskoista.
— Hete-ryhmä aina on Vuokkiniemen kyläpäivän konsertissa. Meijän ohjelmašša on kanšanlauluja ta vielä esimerkiksi Veikko Pällisen ta Valentina Saburovan lauluja. Meitä oikein lämpimäšti otetah vaštah ta himottau, jotta karjalan kieli elis ta kuuluis kylissä, šano Hete-ryhmän ošallistuja Ol’ga Maksimova.
Lauluja venäjäkši, karjalakši ta ukrainakši kuuluu yli kolmie tuntie, a konsertin lopušša Kalevalan kantelistien ryhmä lahjotti kaunista musiikkie pruasniekan vierahilla.
Vierahat šuatih kuin kaččuo konserttie, niin ni löytyä miellyttävyä harraššušta: luatie käsitöitä, tiijuštua, kuin noššettih ennein vanhah taloja, kutuo kaunista kukkašeppelehtä ta äijän muuta.
— Tänä vuotena pruasniekašša oli äijän rahvašta ta oli monta halukašta ošallistuo muasteri-oppih. Mie opaššan luatimah kukkašeppelehie ta šitä varoin toin omie kukkie, a konša ne loputtih, ni rahvaš jo iče tuotih kaikenmoisie heinie ta kukkie šeppelehie varoin, kerto muasteri-opin vetäjä Vera Matero.
Ainasena muasteri-oppina on karjalan kielen opaššuš. Monta vuotta karjalan kieltä opaštau Valentina Dmitrijeva. Omašša muasteri-opissa hiän ni starinua kertou, ni lapšien kera leikkiy.
— Karjalan kielen muasteri-opissa voipi tarkistua omie tietoja, nimittyä karjalakši lintuja, kaloja, puita tahi arvata arvautukšie. A pienemmät lapšet voijah leikkie ta kerätä palapelie. A kun keräytyy äijän rahvašta, mie kerron Santra Remšujevan starinua, šaneli karjalan kielen opaštaja Valentina Arhipovna.
Miellyttäväšti tuttavuštuo karjalaiseh kulttuurih voipi Tolkku-polku-pelin aikana. Joka vuosi Vuokkiniemen kyläh tulou enämmän šemmosie vierahie, ket enšimmäistä kertua ollah kyläššä ta vähän tiijetäh karjalaisešta kulttuurista.
— Še on kuin stolapeli, ka monta kertua šuurempi ta peluaja iče kävelöy pelin pellolla. Peluaja heittäy kuutijon, kulkou pellolla ta vaštuau kyšymykših. Näin hiän paremmin tiijuštau Karjalan istorijua ta kulttuurie, šelitti Darja Sačkova.
Jo monieš vuosi Vuokkiniemen kyläpäivänä pietäh kukkavihkojen kilpailuo. Lapšet ta aikuhiset kerätäh omilla pihoilla ta kylän viereššä olijilla pelloilla kukkie ta luajitah kaunehie kokomukšie. Tänä vuotena kaččojilla ta arvoštelijilla miellytettih kukkavihkot, kumpasie kerättih kesselih tahi samovuarah.
Vielä yksi kallis perinneh on hyvitellä kylän eläjie, kellä on vuosijuhlie tänä vuotena ta ket luajittih oma panoš kylän hyväkši.
Tietyšti pruasniekašša oli äijän tanššija. Artistat iče tanššittih lavalla ta opaššettih tanššimah vierahie.
Karjalaiset šanotah, jotta Il’l’a kešän lopettau, ka kešäpruasniekat šiih ei loputa. Tänä kešänä vielä eryäš kylä ottau vaštah vierahie. Vuokkiniemen kylyä koko rakkahuolla hyviteltih 406-vuotisella šyntymäpäivällä, a vierahie kučuttih käymäh toiččiki vanhah runonlaulajien kyläh.
